गजल

साहित्यको बिकाशको निम्ति

गजल



कृष्ण वस्ती

भाँडिएझैं लाग्छ मन बाँडिएझै लाग्छ
आजभोलि आफैँसँग टाढिएझैं लाग्छ

एकैछिनको शोभा बन्यौ इन्द्रधनुजस्ती
त्यै थलोमा सिङ्गो जुनी छाडिएझैं लाग्छ

छाती खन्यो विरहले गहिरिंदै गएँ
निसासिंदो खाडलमा गाडिएझैं लाग्छ

साउनझैं रोई-रोई रुझेको यो जुनी
सन्सारका सबै खुसी ढाडिएझैं लाग्छ

हृदयमा लेखिएका फूलजस्ता गीत
काँढामाथि अल्झिएर फाडिएझैं लाग्छ

सङ्लो थिएँ बग्दाबग्दै पहिरोमा परें
भेलजस्तो आज मलाई भाँडिएझैं लाग्छ

तोरी फुलेजस्तो मेरो सपनाको बस्ती
कोही पसी एकैछिनमा माडिएझैं लाग्छ
बिराटनगर नेपाल




गजल



आनन्द श्रेष्ठ

आज भोलि हल्लाहरू निराधार सुन्दैछु म
पुरुषले पाउनु पर्ने अधिकार सुन्दैछु म

महिलाको हकहित गर्ने धेरै संस्था भो रे
लोग्नेमाथि भइरहेको तिरस्कार सुन्दैछु म

कैुले माथि पर्यो भनी कैले घरै छोड्यो भनी
लोग्ने मान्छे हेपिएको लगातार सुन्दैछु म

कैले अंस चाहियो रे ! कतै आधै चाहियो रे !
माग पनि आजभोलि निराकार सुन्दैछु म

माया गर्ने दाजुभाइ छुटाएको सुन्दैछु म
पतिमाथि लगाएको उपकार सुन्दैछु म
काठमाण्डौ नेपाल



गजल 



करुण थापा

तिमी छेउ छैनौ भन्ने आभासले चोट लाग्छ
टुक्रिएको फूल हुँ म बतासले चोट लाग्छ

धेरै रोएँ जिन्दगीमा अब पत्थर हुन्छु भन्थें
यति कोमल मन छ कि कपासले चोट लाग्छ

अँध्यारोमा बस्ने बानी परे पछि के लाग्छ र
सानो सानो जुनकिरीको प्रकाशले चोट लाग्छ

आफै बस्ने घर पनि पर जस्तो लाग्छ मलाई
तारा हुँ म कहिलेकाहीं आकाशले चोट लाग्छ

ज्यानै दिंदा पनि तिमी कसम खाउ भन्छेउ अझै
तिमीले म माथि गर्ने विश्वासले चोट लाग्छ
काठमाण्डौ नेपाल


गजल
जीतमान राई सबिन

मन भित्र मनले नै कसे पछि माया
छुटाउन गाह्रो रैछ बसे पछि माया

न त भईयो असल माली तिम्रो जीवनको
फुल्दाफुल्दै मझेरीमा खसे पछि माया

कस्तो रफ्तार लिन्छ कुनी गन्तव्यमा पुग्न
गुड्दागुडदै अचानक फसे पछि माया

भुल्न कठिन भयो चोटको पिडालाई
मुटु छेडी भित्रै फेरी पसे पछि माया

लक्ष्मीपुर-५, नमुनाबस्ती, ईलाम नेपाल
हाल मलेसिया




गजल



सुमन मञ्जरी
जानै थ्यो त दैलो टेक्न नआएको भए हुन्थ्यो

पधेँरामा पछ्याउँदै नधाएको भए हुन्थ्यो

जोड्नु अनि तोड्नु माया खेल रै’छ तिम्रो लागि
झुटै सही तर माया नलाएको भए हुन्थ्यो

बनाउँला आफ्नो भन्दै मन दिएँ धोका पाएँ
सोच्छु आज बरु भेट्नै नपाएको भए हुन्थ्यो

गर्यौ बाचा साथ दिने कसम पनि खाथ्यौ त
जानाजानी कसम् झुटो नखाएको भए हुन्थ्यो

सँगै बाँच्ने हाँस्ने खेल्ने रहर् सबै अधुरा छन्
सपना झैँ यी आँखामा नछाएको भए हुन्थ्यो
काठमाण्डौ नेपाल





गजल



स्वप्निल प्रमेश

तिमीजस्तै लाग्छ राती सिरानी यो प्यारो लाग्छ
जति टाढा माया गाढा बिरानी यो प्यारो लाग्छ

बल्झिन्छ घाऊ के भयो त सम्झिन्छु म मुहार तिम्रो
मुटु भित्र चोटैचोटको निशानी यो प्यारो लाग्छ

नयाँ जीवन जिउँछु मत निशाको त्यो प्रहर सँगै
थाहा छैन कैलेदेखि बिहानी यो प्यारो लाग्छ

मृगतृष्णा भयो माया आशैआशमा दौडिरहें
जति थाक्यो उती चाह हैरानी यो प्यारो लाग्छ

भत्काएर बगीरह्यौ किनार न हुँ हेरिरहेँ
जति मेट्छ्यौ उती प्रष्ट कहानि यो प्यारो लाग्छ
सिड्नी अस्ट्रेलिया






गजल





आँखा जुधे तिमीसँग दुईबाट चार भयो
त्यसमाथि मुस्कान तिम्रो दिलको वारपार भयो

आत्मा मेरो समर्पण भो प्रेमबन्दी भएको छु
तिम्लाई दोषी भन्ने मेरो आरोप निराधार भयो

हिजो मात्र भेट्दा खेरी अन्जान मान्छे थियौ तिमी
कसो गरी स्वीकारूँ म तिमीसँगै प्यार भयो

थाम्न सक्नु कहाँ मैले छाति भरी प्यार तिम्रो ?
भन्न सक्नु कहाँ मैले मनको सोझै हार भयो ?
काठमाण्डौ नेपाल




गजल



घनेन्द्र ओझा

पञ्चचामर छन्द

परे म मर्छु भोकले म दास बाँच्न सक्दिन
म खोज्छु मूल्य कामको म लाश बाँच्न सक्दिन

उठौ नि हातहातमा लिएर एक कामना
बिहान बेलुकी सधैं म आश बाँच्न सक्दिन

स्वतन्त्रता त भोगको हुनेछ निम्ती भन्दथे
परेर पिन्जडा कठै म खास बाँच्न सक्दिन

बनेन कानुनै तथा बनेन संबिधान नै
दु:खी सधैं छ दु:खमै म भास बाँच्न सक्दिन

बसेर रक्तभेलमा म सक्छु ज्यून के गरी ?
सहेर पीर दुष्टको म पास बाँच्न सक्दिन

काठमाण्डौ नेपाल



गजल



प्रदिप चापागाईं

दुखेँ घाउसित खाटाहरु बल्झिए
आज जिन्दगीका पाटाहरु बल्झिए

नापेको थेँ धेरै दुरी पैतालाले
यात्राका ति तिनै बाटाहरु बल्झिए

कतै चोखो भएँ कतै जुठो भएँ
दाग बेहोसीका टाटाहरु बल्झिए

धुजा धुजा भई च्यातिनु त रै’छ
चिरफार पछि फाटाहरु बल्झिए

न त रह्यो मेरो कुनै सेरोफेरो
आफ्नै आँगनका माटाहरु बल्झिए
सिड्नी अस्ट्रेलिया




गजल



नील खड्का

तोड्नु रै’छ नाता किन जोडी बैगुनीले ?
ख्यालख्यालैमा वचन सारा तोडी बैगुनीले

कुरा गर्थी हाँसीखुसी जीउने सपनाको
नसोधेरै एक वचन छोडी बैगुनीले

समानान्तर रेखाजस्तै भन्थी हाम्रो माया
धोखा दिई अन्तै पाइला मोडी बैगुनीले

मन्दिरमा खा’का कसम लत्याएरै गई
फूल फूल्ने गमला नै फोडी बैगुनीले

फूल ठान्थेँ ढुंगा रै’छे थाहा पाएँ बल्ल
छियाछिया पारी मुटु गोडी बैगुनीले

राख्छु अब कुँढिएको मुटु सम्हालेरै
थाहा छैन कसको घुम्टो ओढी बैगुनीले

काठमाण्डौ नेपाल
khadka.nee@gmail.com
khadkatole@yahoo.com




गजल



रचना दाहाल
कति प्याला रित्याएका कुरा सुनाउँछौ
पागलपनका यस्ता कथा पुरा सुनाउँछौ

फूलको सुबास फूलको रंग मन पराउने मान्छे म
खाली सीयो फाली कर्द छुरा सुनाउँछौ

मन जित्न मनकै निम्ति निश्चल व्यवहार भए पुग्छ
बर्बराई कस्तो आफ्नो सुरा सुनाउँछौ

नशाले नै दिन्थ्यो भने खुसीहरु सबै
फेरि किन चाहना अधुरा सुनाउँछौ रु

काठमाण्डौ नेपाल




गजल



शविन सिंह
पाउमा शिर झुकाउन उर्दि जारी भएको छ
जो चै थियो शैतान उही अवतारी भएको छ

रमिते भै हेरी बस्यो सदाचारी भनाउँदो
रोक्ने छ्क्ने हात भने दुराचारी भएको छ

नचलेर केही सीप हेपिएथ्यो हिउँदमा
खहरे त्यो उर्लिएर विनाशकारी भएको छ

बौलाहा त्यो बतासले हल्लाउनै सकेन छ
हल्ला गरि भन्छ पहाड अहँकारी भएको छ

के चैँ गर्ला भनिकन हेप्दा खेरी सानो भूल
फैलिएर सानो रोग महामारी भएको छ
कपिलवस्तु नेपाल

हाल काठमाण्डौ नेपाल




गजल



मवि सिंह
काज क्रिया सकिएको दशा फर्किरह्यो
न निल्नु न थुक्नु अमृत घांटी सर्किरह्यो

कति खेर मर्ला भनी सिनो खाने आसमा

जिउँदो जाग्दो सामु बुढो गिद्द पर्खिरह्यो

एकै पटक मात्र मर्छु भनी बाँच्ने मान्छे
पटक पटक मर्ने डरले झनै तर्सिरह्यो

डुब्नु अनि उत्रनुको माझ जहाज देखी
बेदनामा समुन्द्रको छाल चर्किरह्यो

सुनामीले सोत्तर भा’को त्यही आँगनमा
पानी तर्काउन जमीन फेरि थर्किरह्यो
बोस्टन अमेरिका




गजल



सुरेश सुवेदी



कतै जीतमा छु कतै हारमा छु
म यस्तै अनौठो समाचारमा छु

म राखेर यो जिन्दगीनै धरौटी
मुनफा बिनाको म ब्यापारमा छु

नबज्दै टुट्यो भन्दथ्यौ तार मन्को
टुटेको फुटेको म त्यै तार मा छु

कहाँ भेट्दछ्यौ भित्र एक्लै बसेर
तिमी खोल ढोका म सङ्घारमा छु

काठमाण्डौ नेपाल




गजल






ज्ञानु विद्रोही

शिखर पुगे समतल भूई जमीन बिर्सन्छ
मान्छे हो मान्छे जन्मेको कोख दलीन बिर्सन्छ

बाटोमा ठेस लागेमा उसको गुनासो सधैको
आफन्त भाइ बन्धूमा झर्ने सङ्गीन बिर्सन्छ

हिजोको ब्यस्त आजको मस्त भोलीको जोगी ऊ
तै पनि कहाँ पैसामा जीवन सुम्पिन बिर्सन्छ

असिना–पानी बाढी र पैरो झर्दछ कुबेला
रोपाइँपख बनेर पानी बर्सिन बिर्सन्छ

यस्तो हो गर्ने उस्तो हो राम्रो सिकाउछ अरुलाई
बिचरा पैले आफू चैँ मान्छे बनीन बिर्सन्छ
झापा नेपाल
हाल काठमाण्डौ नेपाल




गजल






बाला ढकाल
आज फेरि अर्को पल्ट ढुङ्गा टोक्नु परो
तिमीलाई पाहुने आशा मर्दा तालु ठोक्नु परो

आएको थिएँ मनको भारी बिसाउनलाई तिम्रो छेउ
थपिदियोउ गरुङ भए नि बिवस भई बोक्नु पर्‍यो

एकै छिन त रिस् उठो गल्ती तिम्रो नभए नि
लायक म नै थिन होला सोच्दै आक्रोस् रोक्नु पर्‍यो

मेरो कल्पनाको रङ्गमन्चमा अभिनेत्री थियौ तिमी
याथार्थको बाध्यताले अर्कै एउटी तोक्नु पर्‍यो

गाह्रो होला तिमीलाई भुल्न तर हजार प्रयास गर्छु
तिम्रो नाम लिने ठाउँमा दोस्रो कुनै घोक्नु पर्‍यो

ओकल्याण्ड क्यालिफर्नीया




गजल



शविन सिंह

मुस्कानले सजिएको सुन्दर तिम्रो मुहार राम्रो
हाँसोसँगै ताँती लागी रम्दै आउने बहार राम्रो

मनभित्रका रहरहरू रोक्न खोज्दा अधरले
चञ्चले ती नयनले गरिदिने हतार राम्रो

भँवरा झै नयन मेरा डुल्दा खेरी फूल रोज्दै
नयनबाटै गरिदिने इर्ष्यालु त्यो प्रहार राम्रो

गाँठो कस्तो बाँधिएछ दु:ख पनि बाँड्नु पर्ने
यता दु:ख्दा उतातिर झर्ने भदौ असार राम्रो

माया साटो दिन्छौ भन यौवनको बहार तिम्रो
नाफा नोक्सान पिरै छैन पिरतीको बजार राम्रो
कपिलवस्तु नेपाल




गजल



तारा मैनाली
आउँदा जाँदा बाटामा धेरै पटक नजर जुध्यो
न उ बोल्यो मुखै खोली न त मेरो भाका बुझ्यो

न त दियो कुनै पत्र न त उपहार कुनै
मैले जस्तै सायद मनमा मात्र के के हजार सोच्यो ?

सुनेकी छु मरिमेटी मन पराउने उसलाई हजार
छन् र पनि उसले न त अन्तै गर्इ कोही रोज्यो

प्रतिक्षामा बस्दा बस्दै शुन्यतामा विते वर्ष
हिम्मत गरी न त अझै मनको वह भन्न खोज्यो

माया मारी म नी बसें कमजोर उसको चाला देखी
तर आज अनायासै विचार के छ भनी सोध्यो ?

काठमाण्डौ नेपाल



गजल



जितेन्द्र मल्ल
आतुर छन् यी कानहरु सक्छौ चाँडै जवाफ देऊ
या त मिल्काऊ मेरो गुलाब या बदलामा गुलाब देऊ

पिलाएर नजरबाट बानी पार्‍यौ तिम्रो मलाई
नशा काट्न त्यो नशाको अर्को कुनै शराब देऊ

लक्ष मेरो अब तिमी बाँकी सबै भुली सकें
पुरा गरोस् चाह मेरो पत्थर मनलाई दबाब देऊ

एक्लो यात्रा अनेक बाधा भौतारिन्छु यता उती
बहँदैछ ‘जीवन’ उल्टो यस्लाई सही बहाव देऊ
तालकोट नेपाल




गजल



रुबेन पुन मगर

ए है सानु रोधी घरनै किन आउन छोड्यौ ?
सालैजो र दोहोरी नि किन गाउन छोड्यौ ?

मनै भरी दोहोरिको शब्द बोकी ल्याउथ्यौ
आज भोली यो बाटो नि किन धाउन छोड्यौ ?

तिमीसँगै नाच्थे सबै कम्मर मर्काइमर्काइ
कसैको नि मनमा अचेल किन छाउन छोड्यौ ?

सुन्य सुन्य लाग्छ लौ न रोधी घर नै सानु
दोहोरिमा माया प्रीति किन लाउन छोड्यौ ?

दहपानी, बाग्लुङ नेपाल
हाल मलेसिया




गजल



भगवती वस्नेत
जेलिएको हुन्छ भाग्य पौरखले गोड्नु पर्छ
संघर्षका पहाडहरु साहसले फोड्नु पर्छ

पराइको भर हैन आँफै जाँगर चलाएर
रुढिवादी परम्परा सबै मिली तोड्नु पर्छ

निराशाको कालो बादल् मनैदेखि हटाएर
असफल प्रयासहरु सफलतमा मोड्नु पर्छ

मेहनती हातमा नै मोती दाना झुल्नेगर्छ
आलस्य र अल्छिपन अब हाम्ले छोड्नु पर्छ
काठमाण्डौ नेपाल




गजल



दीप्स शाह

नलेखेको मेरो एउटा गीत तिमी नै त हो
जुनिभरि मेरो मनको मीत तिमी नै त हो

रहर भन्नु जिन्दगीको बाँच्ने एउटा बहाना हो
छुन बाँकी जुनेलीको शीत तिमी नै त हो

आँखा भरी भरी स्वप्न छचल्किने छाल जस्तो
रहर भरी नपुगेको धित तिमी नै त हो

घुम्ती पिच्छे गोरेटोमा माया बोक्ने फूलहरु
हृदयले पर्खिएको प्रीत तिमी नै त हो

जिन्दगीको मैदानमा हार्नु जित्नु नियती हो
मैले हार्नु नपरेको जीत तिमी नै त हो

काठमाण्डौ नेपाल

deepssanu@gmail.com




गजल



अमर 'सरोवर'



किन आज आफैंभित्र हराएझैं देख्छु
अनि आफ्नै छाँयासित डराएझैं देख्छु

अन्जानैमा चोट मैले पुर्याए कि कतै !
मुटु किन छियाछिया गराएझैं देख्छु

बाटो बेग्लै भएपनि लक्ष्य एकै थियो
नियतीले रुवाएर बगाएझैं देख्छु

दुनियाँले काट्यो होला नानाथरी कुरा
पीडाहरु मनै भित्र दबाएझैं देख्छु

तिमी हाँसे झुक्थे होला जूनतारा पनि
गाजलु ती आँखाहरु रसाएझैं देख्छु

कल्याणपुर-२, नुवाकोट नेपाल



गजल


जीतु खड्का ‘गाँउले’
चुलेसिको धारमाथि रेटिएर टुटें आज

समयको मारसँगै भेटिएर छुटें आज

सिसा सरी मुटु पनि चर्किदिन्छ कता कता
बाध्यताको भुमरिमा चर्किएर फुटें आज

समयले हान्दा चट्याङ पर्छ मेरै छाती माझ
वेदनाको चित्कारमा थर्किएर चुकें आज

विछोडिन वाध्य थिएँ समयको खेल सँगै
विछोडको तड्पाइमा लोलाएर सुकें आज

सोच्नलाई मौका कहाँ पाल्दै ठीक्क ज्यान
गरीबिको मार भित्र टोलाएर झुकें आज

ओभाएनन आँखाहरु आँसु बनी बगिरह्यौ
दन्किएको ज्वाला पनि सेलाएर दुःखें आज
उर्लाबारी मोरङ नेपाल




गजल



सुवास श्रेष्ठ

फकाउन होइन मात्र झम्झेर केही सुनाउन आएकोछु
तिमीलाई चट्टै बिर्सीसके मैले नि माया पाएकोछु

दुईतर्फे साथ खोजिहिडे त्यो त एकतर्फे थिएछ
सम्हालेरै अहिले भने बराबर माया लाएकोछु

अरूकै गीत गाउँथ्यौ तिमी अरूकै गीत सुनाउँथे म
यसपाली चैँ जसो तसो आफ्नै गीत गाएकोछु

किनार भनी सधैँभरि बगरतिर पो धाइएछ
यसपाली त गागरसँगै सागरतिरै धाएकोछु

तिम्ले जस्तै मैले पनि दिनहरू वित्दै जाँदा
अँधेरीको आडमा फेरि नयाँ सपना पाएकोछु

गोरखा नेपाल




गजल



रामशरण श्रेष्ठ

नजिक सर्ने कोही भए, प्रस्ताव राख्नु प्रेम दिवसमा
मन पर्ने कोही भए, प्रस्ताव राख्नु प्रेम दिवसमा

जति माया गर्छौ तिमी, त्यो भन्दा बढी तिमीलाई
माया गर्ने कोही भए, प्रस्ताव राख्नु प्रेम दिवसमा

साथी मध्ये त्यस्तो मिल्ने, तिमीप्रति अति पागल
चैन हर्ने कोही भए, प्रस्ताव राख्नु प्रेम दिवसमा

नबोलेरै कति कति, आँखा आँखाबाट मुटु
माया भर्ने कोही भए, प्रस्ताव राख्नु प्रेम दिवसमा

पवित्र प्रेम साईनो कहिल्यै, नछुट्ने बाचा गर्दै
जीउने मर्ने कोही भए, प्रस्ताव राख्नु प्रेम दिवसमा

सुखदु:ख सँगै काट्न, आँधी भेल जिन्दगीका
जँगार तर्ने कोही भए, प्रस्ताव राख्नु प्रेम दिवसमा

सम्बन्धको सुरुवात नयाँ, रातो गुलाबबाट गर्दै
खुसि छर्ने कोही भए, प्रस्ताव राख्नु प्रेम दिवसमा
चिसापानी ६, रामेछाप नेपाल




गजल





दिलिप राई सागर

दिन्छौ भने प्रीया जून देऊ घाम देऊ
चाहिएमा बाँच्ने साहारा तिम्रो नाम देऊ

लिएर जून घाम राखौं म कहाँ ?
राख्नै परे तिम्रो काखमा ठाम देऊ

हेरौंला पल्टाई एल्बम जिन्दगीको
सम्झना आए लेखी चिठी खाम देऊ

मुस्कान देऊ अन्तमा फूल फुल्ने याम
उनेर माला लगाउने काम देऊ

लिनु र दिनु त रहेछ प्रेमको रीत
भुल भए पनि भुल्नलाई जाम देऊ

उर्लाबारी मोरङ नेपाल
हाल मलेसिया




गजल



सन्तोश सिटौला

मेरो मिर्मिर लुटी कालो, रात छोडी गए पनि
शीतले चुम्छ रुग्ड हाँगा, पात छोडी गए पनि

कस्ले किटान गर्छ यहाँ, जूनको दाग कालो भनि
ज्योती उस्तै वदनामी, बात छोडी गए पनि

ताराहरु घट्या छैनन्, घामको तेज उस्तै नै छ
मेरो भागमा उल्कापिन्ड, ताँत छोडी गए पनि

ग्रहण सँधै कहाँ लाग्छ, मेघ गर्जन क्षण भर हो
ज्योतिपून्ज जागेको छ, घात छोडी गए पनि

छैन अन्त दृष्टि मेरो, केवल किनार ताकेको छु
छल गरेर नदी बीचमा, हात छोडी गए पनि !
झापा नेपाल